Počela rekonstrukcija krova manastira u Pridvorici

Počeli su radovi na rekonstrukciji i sanaciji krovne konstrukcije manastira Preobraženje Gospodnje u Pridvorici.

Na Konkursu za finansiranje ili sufinansiranje projekata iz oblasti zaštite, očuvanja, i upravljanja nepokretnim kulturnim nasleđem u 2018. godini, Zavod za zaštitu spomenika kulture Kraljevo dobio je sredstva u iznosu od 3,3 miliona dinara za sanaciju krovnih površina crkve Preobraženja, sa postavljanjem adekvatne hidroizolacije.

 

V. d. direktora Zavoda za zaštitu spomenika kulture Kraljevo, Ivan Milunović

 

Vršilac dužnosti direktora Zavoda za zaštitu spomenika kulture Kraljevo, Ivan Milunović naveo je da se ovde radi o klasičnoj srednjovekovnoj arhitekturi prvog raškog stila i da su rekonstrukcije rađene u dve etape i to u 16. i 19. veku. Međutim da je manastir rađen od sige koja je kao materijal dosta porozan tako da vlaga i zub vremena učino svoje.

Cilj projekta je ostvarivnje potpunih uslova za adekvatnu prezentaciju vernicima, posetiocima i turistima.

Predsednik opštine Ivanjica Zoran Lazović zahvalio se ministarstvu koje je imalo sluha da u nizu projekata pomogne donacijom ovo kulturno dobro.

„Ovo je veoma važan manastir, građen je u vreme Nemanjića isto kada i manastir Studenica. Postoji velika šansa da izgradnjom puta Pridvorica-Devići u dužini od 8,3 kilometra dobijemo mogućnost da ovo bude i turistička destinacija mnogih”, rekao je Lazović.

 

Predsednik opštine Ivanjica Zoran Lazović

 

Manastir Svetog Preobraženja Gospodnjeg u Pridvorici još u XII veku podiže bliski saradnik velikog župana Stefana Nemanje – u vreme gradnje Bogorodice studeničke.
Ova crkva je prototip crkve svetih apostola u Pećkoj patrijaršiji, što govori da je starija i od Žiče i od Pećke patrijaršije. U nedoumici kako će zidati patrijaršiju, Sveti Arsenije Sremac, naslednik Svetog Save, reče: „Zidaćemo kao u Pridvorici”.

Smeštena je u gornjem toku reke Studenice, na njenoj levoj obali, 28 kilometara od Ivanjice. Narodna predanja govore da je građena u isto vreme kao i Studenica, a da je ktitor nepoznati dvorjanin Stefana Nemanje. Pripada raškoj stilskoj grupi, a posvećena je Preobraženju Gospodnjem. Pridvorica je podignuta uz važan srednjevekovni put koji je spajao ibarsku s moravičkom kotlinom, odnosno dve srednjevekovne župe nazvane po rečnim slivovima Ibra i Morave. Severno od crkve u obali puta, a delimično i ispod asfalta razaznaju se ostaci manastirskih objekata. Crkva je u celosti od sige, jednobrodna, a na istoku se završava prostranom polukružnom apsidom. Na zapadnoj strani nalazi se priprata zidana u isto vreme sa glavnim delom crkve. Pod crkve je izrađen od kamenih ploča, delimično od mermernih nadgrobnih spomenika.
Uprkos uništavanjima, njegove arhitektonske odlike svrstavaju ga u najlepše primerke srpske srednjevekovne arhitekture, a do danas neotkrivena istorija o njegovom ktitoru dodaje mu dozu tajanstvenosti, dovoljnu da zainteresuje svakog. Iako je bez natpisa, fresaka, zapisa i drugih pozdanih arheoloških podataka, nije ostala izvan tokova ozbiljnog istraživanja srpske srednjevekovne umetnosti, tako da je Pridvorica, dobila određeno mesto u modernim istoriografijama o starom srpskom graditeljstvu.

Proglašenjem regiona planine Golije Parkom prirode, manastir Pridvorica i njegova okolina su ušli u sastav Rezervata biosfere, koji tako dobija na značaju na više načina, pa i za razvoj turizma. Ova činjenica daje manastiru šansu za potpuno novi život, a to se može videti prema sve većem broju ljudi koji posećuju ovaj manastir, a stanovnici okoline okupljaju se prilikom značajnijih crkvenih praznika. Najviše ih je za manastirsku slavu Sveto Preobraženje Gospodnje u avgustu.

Manastir Pridvorica je 2000. godine dobio nov ikonostas, čiji je ktitor privatni stolar Đorđe Antonijević, 2001. godine dobija novi zvonik čiji su ktitori opština Ivanjica i preduzeća iz tog grada. Godine 2004. uvedena je električna struja u crkvu i olakšan život sveštenika i vernika. Crkvena imovina vraćena je Pridvorici 2005. i 2006. godine, čime je znatno ojačan položaj crkve i obezbeđen njen opstanak. Crkvena opština pridvorička 2007. godine, odlukom Episkopa žičkog G. Hristozoma, preimenovana je u manastir Pridvorica.

Pridvorica se izdvaja od ostalih srpskih svetinja, po tome što se u njoj nalazi veliki beli ikonostas, koji uvek zadivi posetioce ovog manastira. Takođe, jedan je od retkih manastira koji ima svoj grb, a on se nalazi na gornjoj strani poda u samom manastiru.

 

Protojerej-stavrofor Miroljub Marinković starešina crkve u Pridvorici

 

Crkva je za nepokretno kulturno dobro od strane Zavoda za zaštitu i naučno proučavanje spomenika kulture Srbije, proglašena 10. jula 1954. godine, a za spomenik kulture od velikog značaja, 1983.

Protojerej-stavrofor Miroljub Marinković iako penzioner svojski se trudi da ovaj manastir sačuva od daljeg propadanja.
„Manastir Pridvorica je bio skoro dve godine bez sveštenika i starešine crkve. Sve je bilo zaraslo u korov, 2013. i 2014. sam uspeo malo da upristojim, a još ćemo sa čelnicima Zavoda se dogovoriti kako ćemo sanirati spoljašnost crkve, da li će se malterisati ili premazivati kako siga ne bi primala vodu”, kaže Marinković.

Izvor: GZS

Ostavite komentar

Vaša email adresa neće biti objavljena. Obavezna polja su označena *